Free Angel ani MySpace Cursors at www.totallyfreecursors.com
BEBEĞİME - Blogcu






BEBEĞİME

Ana Sayfa Profilim Arşiv

Image Hosted by ImageShack.us


Hakkımda

KIZIMA OZEL HAZIRLADIGIM SITEMIZDE MACERALARIMIZI PAYLASMAK UZERE SAGLIKLA KALIN DOSTLARIM


Kategorilerim

  • kizim buyuyor
  • oykuler
  • siirler
  • sozler


  • Yazılarım

    23 nisan
    24 ocak doğum günü
    hoşgeldin 2009
    kızım büyüdü
    kurban bayramı
    Büyuklerimizin kiymetini bilmek lazim‏
    Başlıksız
    Başlıksız
    BUNLAR TURKIYE'DE OLUR
    tugçem
    tuğçem 18. ayında
    ANADOLU
    Atatürk
    DÜNYA ÇEVRE GÜNÜ
    dünya süt günü


    Arkadaslarım

    supertaekwondo
    psikolojist
    ardafunda
    eylularif
    ayberoz
    ebrugiller
    natcilar
    mutfakrobotu
    mutfaktayim
    yaseminle
    BoncukDevrim
    Loana
    buyuleyenmutfakkokusu
    hulyalihayat
    avonla
    yesimmutfakta
    gulizce
    meralsa
    sanong
    fundarda
    aytence
    edaca
    Kuzeydenizi
    susam
    laguer
    zehra50
    dogadan
    oznurla
    45628
    egeseda
    oyaamma
    erena
    merali
    yuksektopuklar
    benimdunyam80
    seraplaherseyyy
    bebikim
    bebekorgusu
    dilektaha
    oktayusta
    turunculale
    omerinannesi
    hulyakanber
    birseyvar2
    100de100
    dergahli
    caferose
    bogachanpoyraz
    similing
    osmanmertim
    edaca30
    hdidem
    birseyvar
    virginia
    caganimla
    gulumasli
    kajol
    zerrinkayhan
    lila86
    webmasterkaynaklari
    onparmagimdanorgukulubu
    emins
    stellagizos10
    gulosunhobileri
    gebelikveanneligeadim
    farenjitnedir
    beyonceresimleri
    kaanlayasamak
    pisikoterapi
    1001kopru
    puzzleci
    mertmerve
    mineninorgusu55
    teknikpcdersleri
    saclariniz
    eglenceyesiniryok
    edaninbahcesi
    muhurgoslum
    sbullock
    ressamanne
    annemvebenn
    hobidunyamradio
    rontgentek
    zeyneplehersey
    filizden
    fiberoptikci


    Bağlantılarım

    * resımhostıt
    * ladylony
    *http://supprusstaki.blogspot.com


    Sehıtlerolmez


    Image Hosted by ImageShack.us

    Image Hosted by ImageShack.us


    Zıyaretcıdefterım




    Bannerim

    seraplaherseyyy-balımcımtugcem


    Dost sıteler

    fundarda

    ardafunda Image Hosted by ImageShack.us
    CafeRose oyaamma1 boncukdevrim



    Oyunlar
    İlgili aramalar: Çocuk - tugçe -  tuğçe -   uyusunda -   büyüsün

    Image Hosted by ImageShack.us



    Image Hosted by ImageShack.us




    Büyuklerimizin kiymetini bilmek lazim‏

    Bir zamanlar biz  onların çocuklarıydık ama şimdi onlar bizim çocuklarımız  oldu...Aynı sevgiyi, aynı sabrı ve hoşgörüyü bizim de onlara göstermemiz  gerekmiyor mu?
    Aslında öyle çok hak ediyorlar ki.........
     
         80'ine merdiven dayamış yaşlı baba ile onu ziyarete gelen -45 yaşında ve  saygın bir işi olan- oğlu salonda oturuyorlardı.
         Hal-hatırdan, çoluk-çocuktan, havadan-sudan sahbet ettikten sonra oğlu  susmuş, ayrılmanın sinyalini vermişti.
         O anda üzerinde oturdukları sedirin yanındaki pencerenin pervazına bir  karga kondu.
         Yaşlı baba birden gülümsemeye başladı ve gülümseyerek kargaya biraz baktıktan sonra oğluna sordu:
         -   Bu ne oğlum?
     Oğlu şaşkın, cevapladı:
         -   O bir karga baba.
     Yaşlı baba kargaya biraz daha baktıktan sonra yine sordu:
         -   Bu ne oğlum?
     Oğlu daha da şaşkın, yine cevapladı:
         -   Baba, o bir karga
    Karga hâlâ pervazda, komik hareketlerle başını sağa sola çeviriyor, başını  yan yatırıyor, havaya bakıyor, sonra başını yine onlara çeviriyordu. Yaşlı  baba üçüncü defa sordu:
         -   Bu ne?
     Oğlunun şaşkınlığı sabırsızlığa dönmüştü:
         -  O bir karga baba, üç oldu soruyorsun. Beni işitmiyor musun ?!
     Yaşlı baba dördüncü defa da sorunca oğlunun sabrı taştı ve sesini  yükseltti:
         -   Baba bunu neden yapıyorsun?
     
    Tam dört defadır onun ne olduğunu soruyorsun, sana cevap veriyorum ve sen  hâlâ sormaya devam ediyorsun. Sabrımı mı deniyorsun?!
     Babası  -yüzünde hâlâ bir gülümseme- yerinden kalktı, içeri odaya gitti ve  elinde bir defterle döndü.
     Bu bir hâtıra defteriydi.  Oturdu, sayfalarını karıştırdı ve aradığını  buldu.
     Sevgiyle gülümseye devam ederek sayfası açık bir vaziyette defteri oğluna  uzattı ve o sayfayı okumasını söyledi:
     
    'Bugün 3 yaşındaki minik yavrumla salondaki sedirde otururken yanıbaşımızdaki pencerenin pervazına bir karga kondu.
     Oğlum tam 23 defa onun ne olduğunu sordu. 23 soruşunda da ona sevgiyle  sarılarak, onun bir karga olduğunu söyledim. Rahatsız olmak mı? Hayır! Onun sorusunu masumca tekrar edişi içimi  sevgiyle doldurdu...'

    Tarih: , 1/12/2008 Kategori: oykuler
    Yorum (1) | Yorum yaz | Bağlantı

    BUNLAR TURKIYE'DE OLUR



    Yeryüzünde insanlar ya sigara içerler ya da içmezler. İçenler, sigaralarını çakmak ya da kibritle yakarlar. Ve bunların bir cogu da kanserden ölür.

    Ama, dünyada demir çelik haddehanesinde çalışan hiçbir işçinin, sigarasını yakmak amacıyla 600 tonluk pres makinesinin arasından emekleyerek geçip
    2450 santigrat sıcaklığındaki fırına ulaşmaya çalışırken can verdiği görülmemiştir.
    Türkiye'de görülmüştür, Karabük'te...

    *********************
    Bütün dünyada haşerat, özellikle sivrisinek vardır, buralarda da sinek ilacı kullanılır.

    Ama, sivrisinek yutup da midesine kaçan sineği öldürmek üzere ağzına Shelltox sıkmak suretiyle zehirlenip ölen, Türkiye'dedir.
    İstanbul, Sultanbeyli'de...

    *********************
    Dünyanın her yerinde insanlar berbere gidip tıraş olurlar
    Ama hiçbir berber, rahatlatmak amacıyla müşterinin kafasını sağa sola kanırtırken adamın boynunu kırıp onu öldürmemiştir.
    Türkiye'de öldürmüştür, Erzurum'da...

    *********************

    Dünyanın hiçbir yerinde bankamatikten para çekmek için düğmeye bastığınızda elektrik çarpmaz ve ölmezsiniz
    Türkiye'de ölürsünüz, Bozcaada'da...

    *********************

    Dünyanın hiçbir yerinde, otoyolda giderken radyoda duyduğu göbek havası eşliğinde göbek atmak için arabayı 'sağ şeride çeken' ve az sonra da arkadan gelen arabanın çarpması
    sonucu ölen bilinmez.
    Türkiye'de bilinir, Adapazarı'nda...

    *********************

    Nüfus sayım günü sokağa çıkma yasağı nedeniyle bomboş otoyolda (Dünyanın hiçbir yerinde böyle bir şey yoktur ve olamaz) sayım görevlisi 'bariyerlere' çarpıp ölmez.
    Burada ölür, Gebze'de...

    *********************

    Dünya'nin hiçbir yerinde aynı işyerinde biri gece, biri de gündüz
    vardiyasında çalışmakta olan ve her ikisi de 'mobilet' kullanan bir baba-oğul, birisi işten çıkıp eve gider, öteki evden işe gelirken bir kavşakta karşılaşmazlar ve birbirlerine selam vermek için ellerini kaldırınca çarpışıp her ikisi de ölmezler.
    Burada olur, Konya'da...

    *********************
    Dünyanın hiçbir yerinde marangoz atölyesinde çalışan işçiler paydosta üzerlerindeki talaşları temizlemek için birbirlerine 'kompresör' tutarlarken, biri ötekine şaka yapmak için kompresörü onun arkasına tutmaz, öteki de 'şaka öyle olmaz böyle olur' diye aynı kompresörü berikinin makatına sokmaz ve adam bağırsakları patlayarak ölmez.
    Bizde olur, İstanbul, Ayazağa'da...

    *********************

    Dünyanın hiçbir yerinde gemi mühendisi kazanı kontrol etmek için kazana girdiğinde biri gelip kazanın kapağını kapatmaz ve sonra da gemi yola çıkmaz.
    Bizde olur, Kocaeli, Dilovası'nda...

    *********************

    Dünyanın hiçbir yerinde bir adam ayakkabısının içine kaçan taştan kurtulmak için elektrik direğine yaslanıp ayakkabısını çıkarıp silkelediğinde, yoldan geçen bir başkası onu elektrik çarptığını sanmaz ve elektrikle bağlantısını kesmek amacıyla kafasına kürekle vurarak onu öldürmez.
    Bizde öldürür, Rize'de..


    Tarih: , 28/8/2008 Kategori: oykuler
    Yorum (0) | Yorum yaz | Bağlantı

    Atatürk

    Image Hosted by ImageShack.us

    Torpil Nasıl Yapılır?

    Yıl 1934, o dönemde Milli Eğitim Bakanlığı  Ulus'ta dır. Bakan ise
    Niğdeli Abidin ÖZMEN'dir.
    Bakan, makamında  çalışmaktadır.Kapı çalınır. Bakanın gür sesi:
    'Giriniz!'   ATATÜRK'ün Yaverlerinden biri, yanında iki çocukla makama
    girerler.
    Konuklara yer gösterir ve zarfı acar.  ATATÜRK'TEN gelen bir mektuptur
    bu: 'Bay Abidin OZMEN, Milli Eğitim Bakanı...'

    Abidin OZMEN zarfı özenle acar ve mektubu  dikkatle okur:

    'Yaver Bey'le, size iki fakir ve kimsesiz çocuk  gönderiyorum.
    Bu  çocukları,  uygun göreceğiniz, bir liseye (parasız yatılı  olarak)
    kaydını yaptırın... '

    Bu, ATATÜRK'ün bir emridir. Kesinlikle yerine  getirilecektir. Bakan
    OZMEN,  Orta öğretim Genel Müdürü'nü çağırtır ve  şu direktifi
    verir:'Yaver Bey'in yanındaki bu iki çocuğun  evrakını alınız ve bu
    çocukların  Haydarpaşa Lisesi'ne paralı yatılı olarak kaydını yaptırıp
    her ikisi için  de üçer yıllık paralı yatılı makbuzlarının  'Veli ve
    ödeyen hanesine ATATÜRK'üN ismini yazdırarak bana getiriniz. '
    der.Bakanın emri yerine getirilmiştir. Abidin OZMEN de kısa bir mektup
    yazarak Yaver Bey'le ATATÜRK'E yollar.
    Mektubun içeriği şöyle:

    'Muhterem ATATÜRK,

    Yaver bey'le göndermiş  olduğunuz iki çocuk hakkında emirlerinizi aldım.

    Ancak, arkasında veli olarak Türkiye  Cumhuriyeti'nin kurucusu ve
    Cumhurbaşkanı ATATURK gibi biri bulunduğu için;
    bu iki çocuğu 'fakir ve kimsesiz' olarak kabul etmeme, hem
    yasalarımız, hem de  mantığımız izin vermedi.

    Bu nedenle her iki çocuğun da emirleriniz  gereği Haydarpaşa Lisesi'ne
    paralı yatılı olarak kayıtlarını  yaptırdım. Çocukların üçer yıllık
    okul taksitlerine ait makbuzları ekte takdim ediyorum...'

    ATATÜRK bu mektup üzerine, devrin Başbakanı  İsmet İnönü'ye telefon
    ederek: 'Bak Senin Milli Eğitim Bakanın bana ne yaptı!'  diyerek

    olayı anlatmış,  İnönü de, Bakan'ı adına özür dilemiş.

    ATATÜRK ise 'Yok' demiş, 'özür dileme'; 'onun için anlatmadım bu olayı
    sana; tersine çok memnun  oldum.

    Keşke her devlet  adamı bu medeni cesarete sahip olabilse ve doğruyu
    gösterebilse...'

    Tarihi değeri olan ve hiçbir yerde  yayımlanmayan bu anının unutulup
    gitmesine gönlü razı olmayan Bakanın yeğeni  yüksek mimar H.Rahmi
    ÖZMEN  15.08.1985 günü bu mektubu gazeteci yazar Vahap  Okay'a iletir.
    O da  15.09.1985 te gazetesinde yayımlar.


    Tarih: , 14/6/2008 Kategori: oykuler
    Yorum (0) | Yorum yaz | Bağlantı

    DENİZ YILDIZI

    /

    Yazı yazmak için okyanus sahillerine giden
    bir yazar, sabaha karşı kumsalda dans eder
    gibi hareketler yapan birini görür.
    Biraz yaklaşınca , bu kişinin sahile
    vuran denizyıldızlarını, okyanusa atan genç bir
    adam olduğunu fark eder. Genç adama yaklaşır:
    - Neden denizyıldızlarını okyanusa atıyorsun?
    Genç adam yanıtlar;
    - Birazdan güneş yükselip, sular çekilecek.
    Onları suya atmazsam ölecekler. Yazar sorar;
    - Kilometrelerce sahil , binlerce denizyıldızı var.
    Ne fark eder ki?
    Genç adam eğilir, yerden bir denizyıldızı
    daha alır, okyanusa fırlatır.
    - Onun için fark etti ama...


    Tarih: , 11/3/2008 Kategori: oykuler
    Yorum (0) | Yorum yaz | Bağlantı

    OKUYALIM UYGULAYALIM



    Beş yaşında idim.Babaannem rahmetli,pirinç ayıklıyordu.Bir tane yere düştü.
    Babaannem eğildi,aramaya  başladı.Sağa bakıyor, sola bakıyor, bulmaya  çalışıyor.
    Çocukluk iste,'aman babaanne dedim.Bir pirinç tanesi için bu kadar caba harcamaya,yorulmaya değer mi?'Rahmetli ilk defa sertleşti bana karşı,  öfkeyle doğruldu. 'Sen oturduğun yerden ahkâm  kesiyorsun, ' dedi.'Hiç pirinç üretilirken gördün mü?
    İnsanlar ne kadar zorluk çekiyorlar.Bir pirinç  tanesinde  kaç insanin göz nuru, alın teri, emeği, çilesi var biliyor musun?'Utancımdan kıpkırmızı olmuştum.

    Aradan yıllar geçti.Hukuk Fakültesinde öğrenciyim.Alain'in proposlarini okuyorum.
    Birden irkildim.Babaannemi hatırladım.Alain, bir  insan yerde bir iğne görüp de eğilip almazsa,
    bütün uygarlığa karşı  ihanet etmiş olur diyordu.İlave ediyordu. Bir  iğnenin  üretiminde binlerce insanin alın teri,göz nuru, el  emeği vardır diyordu.

    On dokuz yıl evveldi.Stockholm'e gitmiştim. Bir otele indim.Geceydi.
    Sabahleyin, traş olmak için lavaboya  gittiğimde,aynanın yanında ilginç bir not gördüm.
    Lütfen diyordu, traştan sonra jiletinizi çöpe  atmayın.Yanda bir kutu var,oraya bırakın.
    Bir tek jiletle dahi olsa, İsveç çelik sanayisine yardımcı  olun.
    Doğrusu hayretler içinde kaldım.Çocukluğumdan beri çelik eşya  denince akla İsveç çeliği gelir.
    Birçok eşya  üzerinde'  İsveç çeliğinden yapılmıştır' diye yazardı.
    İste o  ülke, kullanılmış bir tek ufacık jiletin bile çöpe  gitmesini
    istemiyor,ona sahip çıkıyor,gelen  turistlere rica yollu uyarıda bulunuyordu.

    İsviçre'de zaman zaman, belli periyotlarda,radyolar, televizyonlar, bir haberi duyurur.
    Şu tarihte, su saatte, adamlarımız gelecek.Siz  lütfen  hazırlığınızı yapın.
    Okumadığınız,ilgilenmediğ iniz, kullanmadığınız ne kadar kitap,dergi, gazete varsa, kâğıt, ambalaj,kutuvarsa, velev ki, bir ilaç prospektüsü dahi olsa,
    kapının önüne koyun.İsviçre'nin kalkınmasına yardımcı olun.
    Fazla ağaç  ziyanına engel olun.

    Japonlar son derece sade, basit,yalın mütevazı  yasayan insanlardır.
    Evlerini mobilya ile eşya ile dolduranlar Japonlara göre
    r uhen tekamül edememiş ,  hayatın manasını anlayamamış , zavallı
    kimselerdir.Böyleleri ile, zavallı, evini mezat salonuna  çevirmiş  diye eğlenirler.
    Bir insanin gösteriş için eşyanın esiri olması ne  kadar acıdır.
    Vaktiyle Japon ekonomisi bir  darboğazdan geçiyor.İç borçlar,dış borçlar  gırtlağı  aşıyor.
    Zamanın başbakanı meclisi  toplar.Kürsüye çıkar.
    Durumu olanca açıklığı ve  tehlikeleri ile anlatır ve su andan itibaren der,
    Tanrı şahidim olsun ki, Japonların iç ve dış  borçları
    son kuruşuna kadar ödenmeden, pirinçten başka bir  şey  yemeyeceğim.
    Su üstümdeki elbiseden başka elbise  giymeyeceğim.
    Dediklerini yapar, en üstten en alta bir  israftan kaçınma kampanyası açılır.
    Japonya bütün  borçlarını öder.Bu durumun toplumun bütün  kesimlerini, tek istisna olmadan
    kapsadığını  söylemeye  gerek  yok.Geçenlerde Japon imparatorunun sarayını  gördüm.
    Yarabbim, ne kadar sade, ne kadar mütevazı, ne kadar gösterişten uzak...

    *Gerekmediği halde elektriği yakmakla,   Suyu kapamadan bos yere akıtmakta, Gece çamurlu
    ayakkabılarımızı temizlemeden yatmakla, Yemek yediğimiz kapları yıkamadan bırakmakla   biz de
    zalimler sınıfına geçmiyor muyuz?

    *Hayat çok ince, akil almaz incelikte ipliklerle  örülmüştür.
    Her şey o kadar birbirine bağlıdır ki,İlkokul okuma kitabımızdaki bir sözü hiç unutmadım.

    Bir mıh bir nalı kurtarır.
    Bir nal bir atı,bir at   bir  komutanı,
    bir komutan bir orduyu,
    bir ordu bir ülkeyi kurtarır diyordu..

    Maddi durumumuz ne olursa olsun, ister zengin
    olalım,  ister fakir, hepimiz çok dikkatli olmak zorundayız.
    Bunda parayı da, maddiyatı da aşan büyük  bir edep ve incelik vardır.


    Tarih: , 19/1/2008 Kategori: oykuler
    Yorum (1) | Yorum yaz | Bağlantı

    BEN YATIYORUM



     Akşam annemle babam televizyon seyrediyorlardı.
     Annem, "Geç oldu," dedi, "zaten yorgunum, ben
     yatıyorum."
     Annem kalktı, mutfağa gitti. Çerez-meyve tabaklarını
     çalkaladı kaldırdı.
     Sabaha hazır olsun diye çaydanlığı doldurdu, demliğe
     çay koydu.
     Şekerliğe baktı, dibinde az kalmış, üstüne ekledi.
     Kahvaltı için buzluktan ekmek çıkardı, akşam yemeği
     için çözülsün diye de eti aşağıya koydu.
     Kahvaltı masasını hazırlamak için masanın
     üstündekileri topladı.
     Telefonu şarja koydu, telefon defterini kapatıp
     yerine koydu. Sonra çamaşır makinesinden ıslak
     çamaşırları çıkarıp astı ve makineyi tekrar doldurdu.
     Banyodaki çöp sepetini boşalttı. Islak bir havluyu
     kurusun diye duş perdesinin borusuna astı. Bir gömlek
     ütüledi, kopuk düğmesini dikti.
     Çiçekleri suladı. Esneyerek gerindi ve yatak odasının
     yolunu tuttu.
    Çalışma masasının yanından geçerken durdu, öğretmene
    tezkere yazdı, okul gezisi için para sayıp ayırdı,
     eğildi, sandalyenin altına girmiş
     ders kitabını aldı, masanın üstüne koydu.
     Kek tarifleri defterini çıkardı,arkadaşına söz
     verdiği tarifi bir kağıda yazdı, çantasına koydu.
    Bakkaldan alınacakları not etti, notu da çantasına
    koydu.
     Sonra gitti, 3'ü 1 arada temizleme losyonuyla yüzünü
     yıkadı,dişlerini fırçaladı. Gece kremini ve kırışık
     önleyici nemlendiricisini sürdü.
     Tırnaklarına baktı, törpüledi. İçeriden "sen yatmaya
     gitmemiş mıydın" diye seslenen babama "şimdi
     gidiyorum" deyip köpeğin su kabını
     doldurdu. Kapıları pencereleri kontrol etti, holdeki
     lambayı yaktı.
     Kardeşimin odasına gitti, oğlan uyumuş, lambasını
     söndürdü, bilgisayarını kapattı,gömleğini astı,
     yerdeki kirli çorapları toplayıp sepete attı. Bana
     geldi, "haydi yat artık, biraz da yarın çalışırsın,"
     dedi.
     Kendi odasına gitti, saati kurdu, ertesi gün
     giyeceklerini hazırladı. 6 maddelik acil işler
     listesine 3 madde daha ekledi.
     Kendi kendine iyi geceler diledi, hayallerinin
     gerçekleştiğini gözünün önüne getirdi.
     İşte o sırada babam televizyonu kapattı, ortaya
    öylece bir "ben yatıyorum" dedi ve gitti yattı.
     Sizce bu işte bir gariplik yok mu? Kadınların neden
     daha uzun yaşadığını merak etmiyor musunuz?
     ÇÜNKÜ BİZİM YAPIMIZ UZUN ÇEKİŞLİ (ve işimizi
     bitirmeden öyle çabuk çabuk ölemeyiz)!



    Tarih: , 13/12/2007 Kategori: oykuler
    Yorum (1) | Yorum yaz | Bağlantı

    SEVEN ADAMLA PAPATYA


    Sevgisiz insan, bir gün şans eseri bir çiçek bahçesinde bulmuş kendini, bahçedeki
    çiçekleri hiç düşünmeden ilerlemiş bir süre. Bir düzlüğün ortasında mola vermiş bir ara.
    Etrafına bakmış bir süre, hiç bir çiçek bir şey ifade etmemiş ona. Sonradan yıkılan
    bir ağaç görmüş ve onun yanında bir papatya.Papatya kendinden emin, o köşede yıkılan
    ağacın yanında çıkan rüzgara göğüs geriyormuş.Papatya o kadar güzelmiş ki...Sevgisiz insan sevgiyi tanımış. Buna şaşırmış. Alışamamış,ne yapması gerektiğini bilememiş. Pek tabii bildiğini sanmış... Papatyayı sevmiş, okşamış,rüzgar ona zarar vermesin diye araya girmiş oturmuş... Papatya bir süre tekrar dikleşmiş.Papatyanın zarar görmesinden öylesine korkuyormuş ki, böylesi bir güzelliğin sonsuza dek sürmesini, o kadar çok istiyormuş ki... Papatyanın, ellerine dokunduğu her an, onu hissettiği her an kendini dünyanın en mutlu insanı hissediyormuş... Sevgiyi öğrenen adam, gerek papatyayı korumak için gerekse ona olan doyumsuzluğundan dolayı papatyayı koparmayı ve yanına almayı istemiş. Onu bu bahçeden koparmak ona çok doğru gelmiş çünkü, onu
    yanında hep koruyabilecek, sevebilecekmiş.Papatyayı hiç düşünmeden çekmiş,
    koparmaya çalışmış, papatya buna direnmiş,direnmiş. Seven adam anlayamamış
    bu direnci, daha da güçle yüklenmiş papatyaya. Aklı o zaman neredeymiş, kim bilir...
    Papatya gün geçtikçe solmuş, solmuş...Adamın gölgesi onu öyle bir kapıyormuş ki,
    soluk almasını engelliyormuş. İşin garibi adam bunu görsede anlayamıyormuş,
    papatya soldukça üzerine daha çok titriyor,iyice kapıyormuş güneşini. Sevmeyi yanlış
    öğrenen adam, en sonunda dayanamamış ve papatyayı tüm gücüyle kendine çekmiş.
    Tüm dünyaya ne mutlu.. Ve o salak adama ne mutlu ki, papatya herşeye rağmen
    direnebilmiş gücü kalmasa da. Ama bu direniş o kadar büyük bir güç gerektirmiş ki,
    o herşeyden çok sevdiği papatya boynu bükük kalmış... Seven adam işte o noktada her şeyi görmüş ve anlamış, yaptığının acısı ona öyle bir koymuş ki, sendeleyip yere düşmüş. Hayatında tanımadığı acıyı çekmiş adam. Hayatta kendini ilk defa haksız, ilk defa bencil, ilk defa küçük hissetmiş. Ağlamak para etmezmiş, üzülmekte. Güneş de
    hemen fayda etmezmiş papatyaya. Sevmiş adam, bir çiçeğe nasıl davranması gerektiğini görmüş gözündeki perdeler kalkınca... Ağlayarak çiçeğin yanında durmuş,rüzgara karşı kendini siper etmiş yine ama çiçeği ne koparmaya çalışmış bir daha, ne de üzerinde gölge etmeye... Papatya, tekrar mutlu bir şekilde bütün asilliğiyle ve gücüyle dimdik
    ayakta durana kadar bekleyecekmiş öylece, yakınında olacakmış çünkü, çiçeğin ona ihtiyacı olacağı bir zaman olursa o da o anda çiçeğinin,papatyasının yanında olacakmış. Seven adam, papatya onu bir daha hiç sevmese bile, onu sonsuza dek sevecekmiş, çiçek isterse uzakta,çiçek isterse yakında... Çünkü seven adam için değerli olan tek şey  varmış, o da çayırda tek başına ayakta durmaya çalışan eşi benzeri olmayan güzellikteki o tek papatya.
                                                                         (netten alıntıdır.)  


    Tarih: , 14/8/2007 Kategori: oykuler
    Yorum (3) | Yorum yaz | Bağlantı
    <- Son Sayfa Sonraki Sayfa ->



    BLOG DESİNG BY EDACA30